“Həkim dedi ki, övladın olmayacaq, ona görə ərimə dedim ki, get özünə ailə həyatı qur...”

Aktrisanı rəhmətlə anırıq və müsahibəni oxucularımıza təqdim edirik.

- Xeyr, heç nə yadımda deyil. İlk dəfə deyil ki, mən yıxılıram, çox yıxılmışam. Bunun da bir səbəbi var. O da tək yaşamağımdır. Dərmanlarımı vaxtı-vaxtında içirdim, yəqin ki, sonuncu gün bir az gecikdirmişdim. Tək yaşasam da hər zaman qardaşım qızı Könül gəlib məni başa çıxır. Qonşum Təzəxan və həyat yoldaşı da dükan-bazarıma gedib gəlirlər. Atv də jurnalist var, Əli Novruzəliyev tez-tez zəng edir, səhhətimlə maraqlanır. O uşaq mənim evimin içidir. Haqqımda çox gözəl, sanballı verilişlər hazırlayıb. Hər yerdə məni hörmətlə qarşılayırlar. Yolda tamaşaçılarım görür, opüb-qucaqlayır. Amma qohumlarım mənə qarşı çox laqeyddir.

- Bu haqda danışmaq istəmirəm. Mən uzun müddətdir onlarla əlaqə saxlamıram.

- Mən istəməzdim ki, siz məni xəstə halımda görəsiz. İndi üzümə heç nə çəkməmişəm, bəzənməmişəm. Cavanlıqda çox gözəl olmuşam, gərək cavanlığın qədrini biləsən, itirməyəsən. Mən anadan elə gözəl doğulmuşam. Gözlərimi hər zaman xüsusi qeyd edirdilər.

- İlk növbədə Həmidə Ömərovanı.. Elə çox istəyirəm onun xətrini. O bir aktrisa kimi səhnəmizə nümunədir. Mənim üçün də nümunədir. Təmiz adamdır. Danışığı da gözəldir, natiqdir. Eləsi var ki, danışığı pis gündədir (başlayır yamsılamağa və daha sonra gülür). Amma o tam başqadır. Mən onun hörmətini tuturam. Bundan başqa Xalidə Quliyevanı, Məlahət Abbasovanı çox istəyirəm. Xalidə elə bil Həsən Seyidbəylinin filmləri üçün yaranıb. Çox təbii aktrisadır. Məlahətə “Melişka” deyirəm.. Söz vermişəm ki, Türkiyəyə sənin yanına gələcəm. Hələ də getmək qismət olmayıb.

- Bu mənim alın yazımdır. Demək ki, belə olmalı imiş və belə də oldu. Sənətimdə böyük uğurlar əldə etdim, amma şəxsi həyatımda yox. Həyat yoldaşımla öz istəyimlə ayrıldım. Çünki həkim mənə demişdi ki, övladın olmayacaq, sən sonsuzsan. Mən bunu özümə niyə dərd etməli idim ki? Yoldaşıma dedim ki, get evlən, qoy övladın olsun. O da Ukraynaya gedib, orada ailə həyatı qurdu. Hətta bir müddət keçəndən sonra yoldaşım öz oğlu ilə mənim yanıma gəlmişdi. Qara bir oğlan idi. Mən hamının balasına öz övladım kimi baxmışam. Demişəm ki, “can, qurban olaram sənə”.. Nə olsun ki, öz uşağım yoxdur? 

- Nə yalan deyim..Darıxdığım insanlar olub.. Amma indi yoxdur. Gərək o insan o dərəcədə mənim sənətimi sevib, üzümün cizgilərini yadında saxlasın ki, onun üçün darıxım. Hamıya hörmət edib, hörmət görmüşəm.

- Mən heç birini ayırmamışam. Çalışmışam ki, filmlərimdə bacardığımı edim. Bundan artığını edə bilməmişəm, buna gücüm çatıb. Əgər rollarımı pis oynamışamsa tamaşaçılarım məni bağışlasın..

- Xeyr, mən ağır xəstəyəm. Yıxılmamışdan əvvəl məni 3 rola dəvət etdilər. Birinin adı Məsmə, biri Lətifə, digərinin adı isə Zemfira idi. Bir də görürsən başım fırlanır, halım dəyişir. O qədər məni zəhərləyib teatrdan çıxardılar ki.. İndi bilmirəm mən rol oynaya bilərəm ya yox? Yalan deyərəm. İnsanları yarı yolda qoyaram.

- Teatrda məşqdən çıxırdım, bir də gördüm ki, rejissor qolumdan yapışdı ki, Səfurə gəl, gedirik. Heç “Hara gedirik?” deyə soruşmağa vaxt olmadı. Məni  bahar qızı rolu üçün görüb bəyənmişdilər. Sözün düzü öncə bu rolu qəbul etmək istəmirdim, öz-özümə deyirdim ki, bəlkə bacarmadım?.. Mənə dedilər ki, ay qız sən teatrda rollar oynamısan, bu rolu bacarmayacaqsan?  Yadımdadır, külək əsirdi, əynimdə ağ gəlinlik, başımda duvaq var idi. Qız qalasına çatanda gördüm ki, əllərində əsa tutan qoca kişi və qadınlar, uşaqlar hamısı mənə baxmağa gəliblər. İndi də yadıma düşəndə gözlərim dolur.

- Bu saat mən çox ağır xəstəyəm. Mənim müalicəmlə məşğul olun, mən ayaq üstə durub, yeriyim. Bundan sonra nə qədər istəsəniz görüşüb müsahibə edək. Amma yetər ki, ayağa qalxım.