Siyavuş Kərimi: "Mənə Canəlidən sual vermə, normal adamlardan danışaq"

- Çox yaxşı... Normal.

- Çox rahatam.

- Hər şey. İşim, ailəm, ətrafım, dostlarım, əmin-amanlığım...

 

- Siyavuş Kərimi olardım, olmazdım, onu bilmirəm. Dəqiq bildiyimsə odur ki, yenə musiqiçi olardım.

- Əgər sənətini sevirsənsə, bütün həyatını ona bağlayırsansa və o, sənə sevinc, bütün dünyada mövcud olan hissləri gətirirsə, bunun nəyi pis ola bilər ki? Sən bunu o adama deyə bilərsən ki, məcburən, qarnına görə istəmədiyi bir peşənin sahibi olub, ailəsini dolandırır. Amma sən sənətinlə yaşayırsansa, evə də gedəndə öz işin haqqında düşünürsənsə, bunun nəyi pisdir?

- Bəli...

- Yox... Mən hədiyyəni Allahdan gözləyirəm.

- Mənim ad günümdə həmişə yağış yağır. Yenə də yağış gözləyirəm.

- Dövlət mənə kifayət qədər diqqət göstərib. Mən vətənpərvər bir adamam. Dövlətimizin mənə tapşırdığı işin öhdəsindən gəlməyə çalışıram. Bunu nə dərəcədə yaxşı bacarıram, bunu artıq mən deməməliyəm. Bunu dövlət deməlidir, insanlar deməlidir. Çalışıram ki, işim yaxşı olsun və insanlara xeyir verim. İşim yaxşı alınanda mən çox böyük ləzzət, kef alıram.

- Ömür Allahın verdiyi bir müddətdir ki, insan bu zaman ərzində yaşasın. Kimi bu zamanı var-dövlət üçün yaşayır, ad-san üçün yaşayır, kimi insanlara kömək eləmək üçün yaşayır, kimi elə-belə yaşayır... Kimisi də ümumiyyətlə, savab iş üçün yaşayır.

- Mənim xəmirim xeyirxahlıq eləmək üçün yoğrulub. Mən bu işi - xeyirxahlığı çox sevirəm. Düzdür, mənim imkanım yoxdur ki, hansısa bir kasıba, ehtiyacı olana pul verim, ev bağışlayım, maşın alım... Amma kimsə oxumaq istəyirsə müşayət eləyirəm, kimsə nəsə öyrənmək istəyirsə, öyrədirəm. Zəng eləyib kimdənsə kiminsə xahişini eləyirəm. İnsanlara kömək eləmək lazımdır. Əl tutmaq Əlidən qalıb. Mənim də çətinliyim olur. Kimsə də mənə kömək eləyir.

- Xeyr. Mənim heç bir xidmətim olmayıb.

 

- Salam, sağ ol... Aygün başqa bir sahənin insanıdır, mən başqa bir sahənin.

- Nə olsun? Nə qədər xalq artistlərimiz var... Bu adı mən vermirəm. Dövlət verir. Dövlət Aygün Kazımovaya xalq artisti adı verirsə, deməli, bunun bir əsası var.

- Bu barədə danışmağı sevmirəm. Mənim xoşum gəlir ki, hansı bir insanın parlamasında, həyatının inkişafında zəhmətim olubsa, bu barədə o adam özü danışsın. Mən sadəcə, öz işimi görürəm.

- Çox çəkmişəm. Amma yenə də yaxşılıqlarıma davam edəcəm. Çünki yaxşılıq eləmək mənim sənətimdir. Nə qədər əks hərəkətlər də görsən, yenə də öz işimlə məşğul olacam. Çünki yenə deyirəm, bu, mənim işimdir, sənətimdir və mən bunu sevirəm.

- İndi sənədləri daha çox oxuyuram. (gülür) Amma əvvəllər kitabı daha çox oxuyurdum.

- Çox yazıçılar var. Ən çox Stefan Sveyqi sevirəm.

- Elçini, Çingiz Abdullayevi oxuyuram. Amma yenə deyirəm, hal-hazırda az mütaliə edirəm. İndi daha çox sənədlərlə işləyirəm.

- Aqil Abbas mənim çox yaxşı dostumdur. Onun əsərlərindən "Ölülər"i oxumuşam. Mövqeyimi isə özünə də demişəm. Mənə çox ləzzət elədi.

- Əflatun Amaşovla çox yaxın dostam. Özü də onunla dostluğumuzun uzun bir tarixi var.

- O da mənimlə eyni yaşdadır. Yaxşı şair dostlarım da var. Məsələn, musiqilərimin mətnlərini İsmayıl Dadaşov yazır. Nigar Həzənzadə var, o da çox gözəl şairədir. Var, çoxdur. Sadəcə, indi hamısı yadıma düşmür.

- Bəli...

- Bakıda doğulub, burda da böyüyüb boya-başa çatmışam.

- Əlbəttə ki... Atam da, anam da tələbə olublar. Cavan olublar. Kirayələrdə qalmışıq. "Padval"da yaşamışıq...

- Düzü, heç bu barədə düşünməmişəm. Amma biz həmişə orta yaşamışıq.

- Bəli, indi də.

- Nə olsun vəzifəm var, rektoram? Mən öz maaşımı alıram. Sağ olsun, Prezidentimiz mənə ev hədiyyə elədi. Başqa heç bir şeyim yoxdur. Bağım da yoxdur. Bir xüsusi maşınım var, idarənindir. Bir dənə də şəxsi maşınım var.

- Bir nəvəm var. O da məndən uzaqda - Ameikadadır. Çünki böyük oğlum orda yaşayır.

- Xeyr, bunu mən istəməmişəm. Xaricdə yaşamaq oğlumun öz seçimidir. Oğlumun həyat yoldaşı amerikalıdır. Ona görə də orda yaşayırlar.

- Amerikada yaşayan azərbaycanlıdır. Və Amerikanın vətəndaşıdır. Orda görüşüblər, evləniblər.

- Yox! Oğlum başqa vətəndaşlığı qəbul eləsə də, Azərbaycan vətəndaşlığını saxlayır.

- İtqidarda, müxalifətdə olmaq hər bir insanın öz şəxsi işidir. Buna müdaxilə etməyə mənim ixtiyarım yoxdur. Amma mənim elə dostlarım var ki, tamamilə başqa bir partiyanın üzvləridir.

- Hə... Amma bunun bizim münasibətlərimizə heç bir dəxli yoxdur. Düzdür, mən o dostlarımla az-az görüşürəm. Görüşəndə isə siyasətdən danışmırıq. Ancaq musiqidən söhbət eləyirik.

- Bəli... Mənim üçün çox böyük xoşbəxtlikdir ki, belə bir insanla görüşmüşəm.

- Həm ayaqüstü olub, həm də ki, o, məni vəzifəyə təyin eləyəndə otağında olmuşam, mənimlə söhbət eləyib.

- 2001-ci il...

 

- Maraqlıdır, nə danışdınız?

- Milli musiqi mədəniyyəti haqqında öz fikirlərini söylədi. Ümumiyyətlə, musiqiyə olan münasibətini dedi. Və məni vəzifəyə təyin elədi.

- Xeyr! Ulu öndər və indiki prezidentimizdən başqa mənim heç bir prezidentlə münasibətim olmayıb.

- Bəli... Mən sənətimsiz bir gün də yaşaya bilmərəm.

- Musiqi. Başqa nə ola bilər? (gülür)

- Heç nəyə... Eləcə evdə oturub çalıram. Evdən, pəncərədən dəniz də görünmür. Mənim üçün sakitçilik olsun, bəsimdir. Ancaq musiqini eşidirəm və musiqiyə baxıram.

- Azərbaycanda yaxşı muğənnilər çoxdur. Və bəli, daha çox xoşuma gələnlər də var. Bütün istiqamətdə oxuyanlara qulaq asıram. Klassiklərə də qulaq asıram. Azər Zeynalova da, Anar Şuşalıya da, İlqar Muradova da, Gülnaz İsmayılova da qulaq asıram. Röyanı sevirəm.

- Mənsum İbrahimova qulaq asıram, Arif Babayevə də... Çoxdur, kiminsə adı yadımdan çıxa bilər...

- Mən onun yaradıcılığı haqqında heç nə deyə bilmərəm. Ümumiyyətlə, mənə Canəlidən sual vermə. Gəlin normal adamlardan danışaq.

- Heç vaxt hesab eləməmişəm ki, mən istedadlıyam. Bunu həmişə kənardan eşitmişəm. Və sonra əminliyim yarandı ki, hansısa bir bacarığım var.

- Mən həyatla heç vaxt mübarizə aparmamışam. Allahın verdiyi ömürdür, yaşayıram. Amma hər halda müəyyən naliyyətlərim var. Və buna görə mən çox sevinirəm. Şübhəsiz ki, bəzi naliyyətsizliklərim də var. Bəzilərinə çox acıyıram, bəzilərinə də sevinirəm.

- İndi dəqiq deyə bilmərəm. Məsələn, bəzən olub ki, nəsə işləmişəm, amma alınmayıb. Daşdan keçib, səslənməyib, yazılmayıb. Yəqin qismət beləymiş.

- Yox, mən heç vaxt mane olmayıblar. Bəlkə də olublar, amma mən bunu hiss eləməmişəm.

- Həmişə çalışmışam ki, düzgün olum və hamıyla düz olum. Yalan mənlik deyil. Və çalışmışam ki, hamıyla normal münasibətlər saxlayım.

- Ümumiyyətlə, niyə yalan danışasan ki? Sözün düzünü demək lazımdır. Fikirləşib özündən nəsə bir şey qoşmaqdansa bəri başdan düzünü demək daha asan deyilmi? Düz dediyinə görə səndən inciyəcəklər?

 

- Mən bütün tələlərlə dostam. Mənim otağıma "luboy" tələbə gəlib-gedə bilir. Heç kəsin qarşısını almıram.

- Çünki bu sözlər artıq bizim leksikonumuza daxil olub. Siz də danışanda yəqin bu sözlərdən istifadə edirsiniz. "Uje" də deyirsiniz, "luboy" da...

- Musiqi yazırdım. Ümumiyyətlə, mən ömür boyu musiqi ilə məşğul olmuşam.

- Mən gedib meydanda durmağı, mitinqlərə getməyi Milli Azadlıq Hərəkatında iştirak etmək hesab eləmirəm. İnsan gərək öz qəlbi, öz düşüncəsilə bu hərəkatda iştirak eləsin.

Bəli, mən də Milli Azadlıq hərəkatında iştirak eləmişəm.

- Xeyr. Təkcə bununla yox. Mən o hadisələr haqqında musiqilər yazmışam. Mən 20 yanvar şəhidlərinə musiqi yazmışam və o musiqi Azərbaycanda keçirilən bütün müsabiqələrdə mükafata layiq görülüb. Bu da mənim münasibətimdir.

- Yox. Sabir mənim dostumdur. Amma mən natiq deyiləm. Ona görə də gedib orda vaxt itirməyə dəyməzdi. Əgər xeyir gətirmək istəyirsənsə, öz işinlə məşğul olmalısan. Mən belə düşünürəm.

- Niyə mümkün deyil? Məgər Fikrət Əmirov Bethovendən, Şopendən əskikdir? Qarayev Bethovendən, Şopendən əskikdir?

- Xeyr. Mən Fikrət Əmirovu Bethovendən də, Şastokoviçdən də, Şopendən də, ümumiyyətlə, bütün dünya bəstəkarlarından üstün tuturam. Çünki onun yazdığı musiqi kimi heç kim musiqi yaza bilməz. Baxmayaraq ki, o, adını çəkdiyim dünya klassiklərinin musiqilərlərindən tərbiyə alıb. Amma görün Fikrət Əmirov Azərbaycan musiqisini hansı zirvələrə qaldırıb.

- Çox gözəl bəstəkardır. Əla da musiqiçidir. Mənim də dostumdur.

- Mən hamıyla münasibətləri çox gözəl saxlayıram. Balansı qoruyuram. Ola bilsin kiminsə məndən xoşu gəlməsin. Bu da onun öz işidir. Mən kiməsə xoş gəlmək üçün çalışmıram. Mən buyam! Olduğum kimi görünürəm, göründüyüm kimi də oluram.