İranın narkoanbarı və bizim “narkobaron”lar

Müdrik atalarımız deyiblər ki, qızı özbaşına qoysan, ya halvaçıya gedər, ya da zurnaçıya. Düzdür, bu fikir müasir dövrün feministlərinin qəzəbinə səbəb olduğundan və gender bərabərliyi prinsiplərini pozuq-pozuq etdiyindən hazırda dəb deyil, amma görünür, müdrik atalar nəsə bilirmişlər. Ayrıca bu məsəldən elə çıxır ki, musiqiçilərin və şirniyyatçıların tovlayıcı potensialı həmişə olub.

Ancaq bu gün biz o kəlamın hikmətinin miqyasını daha böyük götürək və ölkəyə aid edək. Acı gerçəklik belədir: Ölkəni özbaşına qoysan, ya Tailanda dönər, ya da Kolumbiyaya.

Tailandın nə ilə məşhur olduğunu bilirsiniz, əlavə dastan açmayım. Eləcə onu deyim ki, 2006-2007-ci illərdə isti ökələrə (əsasən də Türkiyə və BƏƏ-yə) uçan “quş”ların qabağı alınmasaydı, onları şirnikləndirib, tora salıb, oraya uçurdan “mamarozalar” və türkün sözü, pəzəvənglər aran beçələri kimi cüt-cüt cələklənib içəri basılmasaydılar, indi ölkəmizin adı cümlə cahan içrə bərbad olub getmişdi.

Kolumbiya məsələsini də bilirsiniz. Hərçənd o ölkənin adıın nümunə kimi göstərərkən Əfqanıstan və İrana haqsızlıq olur. Hələ o tərəfdə Meksika və Boliviya da var. Onlar da narkotik maddə istehsalında və tranzitində beşillik planı iki il yarımda yerinə yetirən, keçici qırmızı bayrağa iddia edən ölkələrdir. Maşallah olmasın heç.

Başqa sözlə, narkotik istehsalı və satışı üzrə dünya ölkələrinin ilk beşliyində iki müsəlman ölkəsi var və ikisi də rəsmən “islam respiblikası” adlanırlar.

Kolumbiyadan və Meksikadan bura hansı maddə gəlir, buna dair elə bir statistika yoxdur. Əvəzində hər gün cənub sərhədlərimizdə Azərbaycana keçirilməsinə cəhd edilən kilo-kilo narkotik maddə tutulur. (Bəzilərinin anus dəliyində 15-20 qram narkotik maddə də aşkarlanır). Hiss olunur ki, bəzən onlar heç də tutulmurlar və uyuşdurucu, keyləşdirici maddələri paytaxta, o biri iri şəhərlərimizə gətirə bilirlər.

Elə bir gün olmur ki, şəhər və rayonlarımızın polis idarələri, şöbələri narkokuryerlərin vinyetkasını media qurumlarına göndərməsinlər. Polisdəki dizaynerlər narkokuryerlərin şəkillərini elə səliqə ilə yan-yana düzürlər ki, vallahi, məzun vinyetkası hazırlayan fotostudiyalar bu operativliyə həsəd apara bilər.

Günə minimum 10 narkotacirn tutulma xəbəri yayılır. İlə 3650 adam edir, iki ilə - 7300. Yəni birinci cümlədəki müdrik kəlamı bir azca dəyişdirsək, belə alınar: Oğulu özbaşına qoysan, ya narkotacir olar, ya da narkokuryer. Bunlar fərqli işlərdir. Birincilər bunun ticarətini yapır, çox pul qazanırlar, ikincilər isə eləcə daşımaçılıqla məşğuldurlar. Məsələn, o gün tutulan kuryer şirkətinin motosikletli işçiləri narkotik maddələri istehlakçılara pizza və ya suşi kimi daşıyırmışlar.

Oxumuş adamlar deyirlər ki, İrandan ölkəmizə bu həcmdə narkotik maddə partiyalarının keçirilməsi təkcə ticarət, pul qazanmaq məsələsi deyil, bu, genofondumuza qarşı yönələn qəsddir, gənclərimizi bu yolla xarab edirlər. Bu, məkrli siyasət ona yönəlib ki, ölkəmizdə narkoman olmayan gənc qalmasın.

Elə deyilsə, iranlı narkotacirlər o qədər maddəni niyə öz ölkələrində satmırlar? Orda bazar bizimkindən 10 dəfə böyükdür. Hətta bizim gənclər başlarını araq, çaxır və pivə ilə girləyib, yüngülvari dumanlandıra bilirlər, orda bu “nemət”lər də yoxdur, elə özlərinə satsınlar, daha çox pul qazansınlar.

Mümkün deyil, İranda yerli adamlara narkotik maddə satanları tutub asırlar, amma xaricə satanlara bir söz demirlər, hətta deyəsən, dövlət tərəfindən bu sahəyə subsidiya, dotasiya da ayırırlar ki, “zəhmətkeşlər” ticarətlərini genişləndirsinlər.

Yox, bu cür də deyilsə, nədən quş quşluğuyla İran sərhədini o üzə-bu üzə keçə bilmir, amma narkotik alverçiləri İran sərhədçilərini asanlıqla üzü bəri keçir, gəlib bizim ərazimizdə tutulurlar? Ya da tutulmurlar.

Yeri getməmişkən, 7-8 il qabaq İrandan gətirilən, ölkəmizin quru yoluyla Gürcüstana adladılan, oradan da Türkiyənin Sarp sərhəd-keçid məntəqəsinə aparılan, amma bu ölkəyə keçirilərkən tutulan 2950 kilo maye heroinin taleyi necə oldu, görəsən? Kimin boynunda qaldı? Buna görə kimi tutdular?

Bir ara bəzi həmkarlar 5 qram heroinlə tutulanı “narkobaron” adlandırırdılar. Sonra hamı anladı ki, narkobaron 3 ton malı ora-bura daşıtdırandır, qramla işləyənlər isə “narkobarıqa”dırlar.

Uzun sözün kəsəsi, bu sahəni özbaşına buraxmaq olmaz. Lap günü sabah bəzi ölkələrdəki kimi marixuananı leqallaşdırsalar, bu ölkə Hollandiya olası deyil, 1 aya Meksika olub gedər.

Samir SARI