Məzuniyyətə gələn əsgər 4-5 Kamaz daş vurub, anasına 5-10 manat çörək pulu..

Bu əsgər yoldaşımın bəxti əvvəldən gətirməmişdi. Sağlamlığında olan problemlər, yoxsulluq, səfalət onu çox tez qocaltmışdı. O 3-4 yaşındaykən atası vəfat etmiş, 2 bacısını yanğından çıxarmış, amma onlar da həyatlarını itirmişdilər. Deyirdi, bu yaşınadək dəmir yığıb satmaq, təkər yamamaq, daş daşımaq ona çörək verib. Hərbi xidmətə gələrkən isə yaşlı anası və məktəbli bacısını Allahın ümidinə qoymuşdu. Çünki geridə onlara baxacaq kimsə qalmamışdı.

Bir dəfəsində taborun mərkəzinə düşmüşdü. Bir neçə gün bir yerdə olduq. Ailəsindən narahat idi. Çalışırdı ki, 2-ci dəfə məzuniyyətə getsin. Deyirdi, gedib məzuniyyətdə 3-5 kamaz daş vuracaq. Heç olmasa evdə 5-10 manat çörək pulları olardı. Onun məzuniyyətə getməsi üçün xeyli çalışdım, heç nə edə bilmədim.

Ona dövlət aylıq 26 manat əsgər maaşı verirdi. O da heç gigiyenik ləvazimatlara belə çatmırdı. Onunla belə 3-5 manat kənara atırdı ki, evə göndərər.

Son hərbi əməliyyatlara heç bir ictimai rəy bildirmək istəmədim. Belə bir fikrim də yox idi. Yuxuda gördüm ki, bu əsgər yoldaşım şəhid olub. İnsanlar bayraqlarla onu son mənzilə yola salır. Zəngə yuxudan ayıldım. Sonra yata bilmədim.

Fikirləşirəm ki, onun kimi neçə şəhidi yola salmışıq - sağlığında çörəyə möhtac olan? Vətən bu adamlar üçün də sağdırmı?